U=U czyli Niewykrywalny = Niezakaźny
Osoby żyjące z HIV, pozostające w leczeniu i osiągające niewykrywalną wiremię, są dziś bezpieczniejszymi partnerami seksualnymi niż osoby, które nigdy się nie badają.
U=U niewykrywalny = niezakaźny – podstawowe fakty
U=U oznacza, że osoba żyjąca z HIV, która pozostaje w skutecznym leczeniu antyretrowirusowym i ma utrzymującą się niewykrywalną wiremię, nie przenosi zakażenia HIV drogą kontaktów seksualnych. Dzięki współczesnej terapii antyretrowirusowej większość pacjentów osiąga niewykrywalny poziom wirusa (tzw. U=U – Undetectable = Untransmittable). To nie teoria – potwierdzają to największe jak dotąd badania populacyjne, obejmujące tysiące par serodiscordant i ponad setki tysięcy kontaktów seksualnych bez prezerwatywy.
Dlaczego ma to tak kluczowe znaczenie?
Paradoks współczesnej profilaktyki polega więc na tym, że:
-
Osoba zakażona HIV, leczona i monitorowana, stanowi praktycznie zerowe ryzyko transmisji.
-
Osoba deklarująca „jestem zdrowy”, ale niebadająca się – może być realnie bardziej ryzykownym partnerem.
W fazie ostrego zakażenia wiremia jest wyjątkowo wysoka, a ryzyko transmisji – wielokrotnie większe niż w późniejszych etapach.
Wniosek jest prosty:
U=U niewykrywalny = niezakaźny prowadzi do prostego, ale fundamentalnego wniosku:
’testowanie i leczenie zmniejsza ryzyko
brak testów – zwiększa ryzyko’
Regularne badania oraz szybkie włączenie terapii nie tylko chronią zdrowie osoby zakażonej, ale również realnie zabezpieczają jej partnerów. Dzisiejsza medycyna pozwala żyć normalnie, zdrowo i… bezpiecznie – pod warunkiem, że znamy swój status.
Zasada U=U działa wyłącznie wtedy, gdy zakażenie HIV zostanie rozpoznane i leczone. Największym problemem epidemiologicznym pozostaje:
-
późne rozpoznanie,
-
brak testów,
-
nieświadomość zakażenia.
Osoby w fazie ostrego zakażenia, nieleczone i nieświadome swojego statusu, mają bardzo wysoką wiremię i największy potencjał transmisji HIV.
